Cumartesi öğle saatleri adaya ulaştık, yemek için fazla vakit kaybetmemek için çay bahçesinde bira patates ve leziz bir güveçte köfteyle öğünü geçiştirdik. Yemeğin ardından hem etrafı görmek hem de ada çok kalabalık olduğu için akşam yemeğinde güzel bir yeri garantilemek için ufak bir tura çıktık. Limandaki birbirinin benzeri mekanlardan Yosun’da karar kıldık ve akşam için güzel bir masayi rezerve ettirdik. Aksam saat sekiz gibi Yosun’a geldik. Masamıza geçmeden mezeleri gösterdiler. Klasik meyhane mezelerinin yanında Ege’ye özgü otlar ve ara sıcak olarak servis edilecek değişik deniz ürünleri ve ufak börekler vardı. Bir büyük Tekirdağ’ın yanına beyaz peynir, deniz börülcesi, yoğurtlu semizotu, çoban salata ve midye dolma söyledik. Deniz börülcesinin sosu yetersizdi, tadı biraz yavandı. Midye dolma üzücü derecede güzeldi. Midye dolmayi çok seven birisi olarak İstanbul’da  yediklerimizin aslında ne kadar kötü olduğunu görmek ve “güzel midye dolma için Ege’ye mi gitmek gerek” hissine kapılmak insanı ister istemez üzüyor. Ara sıcak olarak ahtapot ızgara ve kalamar tava söyledik. Ahtapot ızgara tam tabiriyle lokum gibiydi, anında bitti. Kalamar tava ise biraz süründü. Çok yağ çekmişti ve tarator sosu dereotuyla altüst edilmişti. Bunların üstüne asma yaprağında sardalyamız geldi. Henüz mevsimi olmadığından biraz kuruydu ama asma yaprağı hoş bir tat bırakmıştı balıkların üstüne. Tatlı olarak oybirliğiyle fırın helva istediğimize karar verdik fakat fırın helvaları maalesef yoktu. Özetlersem yemekler kalamar tava haricinde fena değildi. Yiyip içtiklerimizi düşünürsek üç kişi için gelen 160 tl hesap makuldu fakat servis berbat denecek kadar kötüydü. Ara sıcaklar için fazla beklemek zorunda kaldık, buzumuzun yenilenmesi için mücadele etmek zorunda kaldık. Yan masamızdakiler 20:15’de istedikleri balık 22:00’de masaya geldiği için sinaritlerini yemeden mekanı terkettiler. Müzik duyabildiğimiz kadarıyla Türkçe pop ağırlıklıydı. Mekan fazla kalabalık ve gürültülüydü ama Bozcaada liman tarafındaki bütün mekanlar aynı görünüyor.  Bunun için işletmecileri suçlamak ne kadar doğru olur bilemiyorum çünkü 2-3 aylık sezonda maksimum ciroyu yapmaya çabalıyorlar belli ki. Yiyemediğimiz tatlı yerine mekanın ikramı lokmalari yiyip mekandan çok da tatmin olmadan ayrıldık.

 İkinci gün öğle saatleri için şarabımızı içip yemek sonrası kitabımızı okuyacağımız rahat bir mekan tercih ettik. Çarşı içindeki Anfora Restaurant mükemmel bir seçim oldu. Adanın şarap üreticilerinden olan Talay’dan yine adaya özgü karalahna üzümüyle yapılan bir kırmızı şarap tercih ettik. Degüstasyondan çok anlamam ama gelen kırmızı şarabı biz beğendik. Peynir tabağı biraz enteresandı. Ezine peyniriyle beraber yine bir çeşit beyaz peynir vardı tabağımızda ama ne olduğunu anlamadım. Bunun yanında 4 tane ufak peynir topu vardı. Birincisi pul bibere batırılmıştı, ikincisi susama, üçüncüsü çörek otuna ve dördüncüsü kekiğe. Peynir tabağı lezzetliydi, hemen yandaki fırından alınan sıcacık ekmekle keyifle yedik, fakat ithal peynirler beklememekle beraber birkac çeşit değişik yöresel peynir olsa tabak daha iyi olurdu. Yemek olarak birader ve kuzen ızgara köfte tercih ettiler, bense şarapla yapılmış deniz ürünleri yahnisini. Bol sulu, fazlaca lezzetli bir yemekti. Karides, kalamar ve ahtapot, bol ve iri doğranmış soğan, kalın kesilmiş ve çok öldürülmemiş kırmızı biber ve çarliston biberle yapılmış, sarımsakla tatlandırılmış çok lezzetli bir yemekti. Deniz ürünleri tam kıvamında pişirilmişti, ne az, ne çok. Tabağın yanında servis edilen roka da yemeğe çok güzel bir lezzet katmıştı. Izgara köfteler de gayet lezzetliydi. Yan restaurantta oturanlara servis edilen midye dolmalara bizim de canımız kaldı ama maalesef Anfora’da midye dolma yoktu. Sağolsunlar komşularından rica edip bize de biraz midye dolma getirdiler ve dolmalara bir kez daha vurulduk. Kişi başı 30 tl hesap ödeyerek mekandan mutlu mesut ayrıldık, şahaneydi.

 Bu güzel yemeğin ardından akşam yemeğimizi riske etmemek için yine güzel bir restaurant arayışına girdik. Kalenin arka tarafında kalan Martı Restaurant’ta karar kıldık. Burası en başarılı seçimimiz oldu. Martı, iskelesi de bulunan, gündüz insanların denize girdikleri, akşam ise çok güzel aydınlatılmış kaleyi en güzel açıdan gören, gürültüden, kalabalıktan uzak, sessiz sedasız şahane bir restaurant. Aksam yine saat sekiz gibi mekana geldik. Bir büyük Yeni Rakı’nın yanına klasik olarak beyaz peynir ve kavunumuzu söyledik. Üç kişi için büyükçe bir dilim peynir ve tek dilim kavun yetersiz gibi görünse de az olması daha iyidir diye düşündük, devamını istemedik. Yine çoban salata, deniz görülcesi, midye dolma istedik. Bu sefer adam gibi balık yemek istediğimiz için mezeleri az tuttuk. Ara sıcak olarak yine bir ahtapot ızgara aldık. Ana yemek olarak birer ızgara levrek aldık. Bütün yediklerimiz kusursuzdu. Martı’da menüyü çok zengin tutup ortalama lezzetlere kaçmaktansa az ama başarılı yemekler sunmayı tercih etmişler. Mekan liman tarafındaki restaurantlara kıyasla oldukça ufak. Dolayısıyla bol yapılan mezelerin hemen tüketilmesi mümkün görünmüyor. Az ama taze ve lezzetli yemekler sunmaları benim hoşuma gitti. Yemeğin üstüne ilk servis anında bittiği için iki kez fırın helva söyledik. O da şahaneydi, limonu, pişme süresi tam olması gerektiği gibiydi. Aksam saat 22:00 22:30’a kadar latin ve oldies çaldılar. Ayni cd tekrarlamaya başlayınca başka ne alternatifleri olduğunu sorduk. Önce İncesaz ve Ezginin Günlüğü, ardından da Türkçe 45likler çaldılar. Müzik seçimleri de en az mutfakları kadar şahaneydi. Kişi başı 70 tl vererek Martı’dan ayrıldık. Sırf Martı’da bir akşam daha geçirmek için Bozcaada’ya tekrar gelinir.

Menüden, sebzeli haşlanmış dana eti ve roka salatası sipariş ettik. Fazla beklemek zorunda kalmadan siparişlerimiz geldi. Dana etleri ne az ne çok, tam kıvamında pişmiş ve son derece de yumuşaktı. Miktar olarak tatmin ediciydi. Yanındaki sebzelerin miktarı yetersiz ama lezzetliydi.

Roka salatası ise gerçekten mükemmel hazırlanmıştı. Roka yaprakları taze, salata ise miktar olarak gerçekten doyurucu bir şekilde servis edilmişti. İçecekler ile birlikte 50 TL civarı bir hesap ödedik.

Lezzet: ****

Servis: ***

Fiyat: ***

Menüden, ben Yeşil Salata’yı abim de Izgara Tavuk’u tercih etti. Servis son derece hızlı ve garsonlar da güleryüzlü. Sizi ilgiyle boğmadan ihtiyaçlarınızı hemen karşılıyorlar. Kısa bir süre sonra siparişlerimiz masamıza geldi.

Salata son derece taze sebzelerden hazırlanmış ve lezzetli. İçinde taze nane yaprakları, dereotları, roka gibi birçok farklı tadı çok net şekilde almanız mümkün. Salata porsiyonlar son derece doyurucu.

Izgara tavuk, miktarı biraz az olsada oldukça lezzetli ve güzel hazırlanmıştı. Sadece lezzet olarak değil, görüntü olarakta oldukça şık hazırlanmış tabaklar önünüze geliyor 

İçecekler, iki salata ve ızgara tavuk’a yaklaşık 50 TL gibi bir hesap ödedik. Herşeyi göz önüne aldığınızda bu ücret kabul edilebilir seviyelerde. Kısacası Kichenette’i eğer hala denemediyseniz denemenizi tavsiye ederim.

Lezzet: ****

Servis: ****

Fiyat: ***

Bir anneler günü sabahı ailece keyifli bir brunch yapmak üzere Sapanca’da bulunan Gölevi Cafe & Restaurant’a gittik. Sabah saat 09:00 civarı vardığımız Gölevi restaurant’da daha önceden rezervasyon yaptırmış olmamız sayesinde mekanın en iyi manzaralı masasına oturma şansına eriştik. Gerçi genel olarak manzarası müthiş olan bir mekan olduğu için her yerinden bu keyfi yaşayabilmek neredeyse mümkün.

Bizim gittiğimiz saatlerde mekanda hazırlıklar henüz devam etmekteydi. Açıkçası bu beni biraz şaşırttı. Bizden sonra gelen başkka birkaç masa ile beraber açık büfenin açılmasını beklemeye başladık. Yaklaşık 20 dk sonra açık büfenin açılması ile kahvaltı tabaklarımızı hazırlamak üzere kapalı mekanda kurulu olan açık büfeye geçtik. Çaylarımızı da aldıktan sonra kahvaltımıza başladık.

Öncelikle ekmeklerinin İstanbul’da bulunamayacak derecede lezzetli olduğunu söylemeliyim. Ancak beyaz peynirini ben pek lezzetli bulmadım. Zeytinleri ise aksine son derece lezzetliydi. Genel olarak yiyeceklerin kalitesi tatmin ediciydi. Açık büfede poğaça, açma vb. şeçeneklerin bulunması daha iyi olabilirdi. Bunun yanında iki farklı tip (sigara ve bohça) börekleri ise oldukça tatmin ediciydi.

İçecekler yeterli çeşitlilikte ve lezzetliydi. Tatlılardan yiğenimin yediği supangle’nin tadına baktım ama vasatın ötesinde değildi.

Genel olarak aile ile gayet hoş bir manzara eşliğinde güzel bir brunch oldu benim açımdan ama mekanın benden aldığı puanların çoğunu manzarası ile aldığı da bir gerçek. Kişi başı 35 TL olan brunch’ı temiz havası, şehir stresinden uzak huzurlu manzarası ile Gölevi brunchlarınız için denenmeyi hak eden bir mekan.

Lezzet: ***

Servis: -

Fiyat: ****

Sıcak bir günün ardından şiddetli bir yağmura yakalanıp mekana sırılsıklam girdik. Kurulanip hic vakit kaybetmeden siparişlerimizi verdik. Rakıda Tekirdağ’ı tercih ettik. Kızarmış ekmekler, mevsim salata, beyaz peynir, kavun, sarımsak soslu deniz börülcesi, patlıcan salatası ve yoğurtlu semizotuyla yemeğimize başladık. Mezeler çok tazeydi ve hepsi gayet lezzetliydi. Göze batan tek aksaklık deniz börülcesinin sosunun biraz alelacele hazırlanmış olmasıydı. İrice bir sarımsak kabuğu tabağın ortasında süs gibi duruyordu. Ara sıcak olarak önce yaprak ciğeri denedik. Gayet iyiydi. Anında süpürdük. Ardından garsona bize ne önerebileceğini sorduk ve onun da tavsiyesiyle lahmisiniyi denemeye karar verdik. Lahmisini Antakya’ya özgü bir köfteymiş. Adı Kilis tavası veya tepsi kebabı diye de geçiyormuş. Ufak bir sahan içerisinde servis edilen irice bir köfte lahmisini. Kıymanın nasıl çekildiğini sormayı unuttum ama tahminim satırla çekilmişti. Köftenin özelliği içindeki pişmemiş taze soğan ve yeşil biberdi. Bana pek hitap etmedi açıkcası lahmisini. Son olarak bir de karides aldık. Mantarla beraber güveçte hazırlanmıştı karides ama son derece yavan ve lezzetsizdi. Maalesef lahmisini ve karides biraz hayal kırıklığı oldu. Karnımız bunlarla yeterince doyduğu için sıcaklardan başka birşey yemedik ve tatlıya geçtik. Ben kendi adıma bir künefeyi rahat yiyebileciğimi söylememe rağmen çok gelebileciğini düşünüp üç kişi için iki künefe ısmarladık. 4-5 de olsa giderdi sanırım. Müthiş lezzetliydi. Şiddetle tavsiye ederim. Gece boyunca servis oldukça hızlıydı ve mekanın emektar garsonları gayet ilgiliydiler. Servisler sıklıkla değiştirildi. Müzikler umduğumuz gibiydi. Ağırlıklı Zeki Müren olmak üzere sanat müziği yayını yapıldı. Müzik gürültüsü sohbeti hiç bölmediği gibi arada bizim susup sevdiğimiz şarkıları dinlememiz icabetti. Etraftaki masalarda da müşteriler vardı ama belli ki buraya gelenler mekanın müdavimleri ve adap bilen insanlar. Kimse kimseyi rahatsız etmiyor. Fiyatlara gelince, 3 kişi gecenin sonunda 180 TL hesap ödedik. Bence bu biraz fazla oldu. Mekan beklentilerimizi büyük ölçüde kaşıladı ama o kadar fazla yemedik, içtiğimiz de bir büyük rakı. Hesap biraz daha makul olsa Hatay Restaurant Anadolu yakası mütevazi meyhane kategorisinde bir numara olurdu. Aramaya, denemeye bir süre devam etmek gerekecek maalesef.

Restaurant 2 katlı eski bir ahşap bina, çok iyi şekilde restore edilmiş. Biz üst kata çıktık. Şık ,sade ve hoş bir ambiyansı var. Masaya ilk olarak çok çeşitli mezeler geldi. Bunlardan hatırlayabildiklerim Girit turşusu ( salçalı bir sosu olan dilimlenmiş salatalık turşusu ), börülce, patates salatası, radika, turp otu, üzeri domates sosu ve yoğurtlu patlıcan kızartma, pancar turşusu, közlenmiş kırmızı biber, dilimlenmiş yeşil zeytin, ceviz ve peynir ile yapılmış bir tür Girit mezesi ve adını hatırlayamadığım 2-3 meze daha. Bunlardan adını sayamadığım 2 yeşil ottan yapılmış meze dışındakilerin hepsini ben beğendim. Ayrıca mezeler yenilirken küçük kaplarda herkese birer adet deniz ürünleri ile yapılmış pilavlar getirdiler. Bunu da sıcak sıcak yedik, çok lezzetliydi.

Yemekle beraber bazılarımız rakı, bazılarımız ise şarap içti. Arasıcak olarak içerisinde közlenmiş patlıcan olan sigara börekleri ve kalamar geldi. Özellikle kalamarı çok beğendim. Bunlardan sonra ise ortaya gümüş balığı tava geldi, bence akşamın en zayıf  halkası buydu. Yemeğin üzerine tatlı olarak küçücük sarılmış ( ince parmaklarınızdan daha ince ) içerisi elmalı sigara börekleri getirildi. Bunlar yağda kızarmasına rağmen çok hafiftiler ve üzerlerine pudra şekeri serpilmiş bir şekilde servis edildi. Bunlarla beraber fırınlanmış helva geldi. Gelen klasik restaurant’larda yediğimiz helvalardan çok farklıydı. Tahin ve pekmez karıştırılarak fırınlanmış ve üzerlerinede elma rendelenmişti. Bunuda hepimiz çok sevdik. En sonunda da klasik olduğu üzere çay ve kahvelerle yemeğimizi bitirdik. Biz kitap klübümüzün yemeği için orada bulunduğumuzdan özel bir fiyata anlaşmıştık ama yanlış bilmiyorsam böyle bir akşam limitsiz yerli içki ile yaklaşık 80 TL civarında bir hesap ödeniyor. Ben hem yiyecekler, hem servis hemde ortamdan oldukça memnun kaldım. Ege ve Akdeniz yemekrinden hoşlananlara kesinlikle öneririm.

Rejans’a gidip de şarap veya rakı ısmarlamak bana mekana saygısızlık olarak geldi. Votkayı da bir hayli severim. O yüzden içecek olarak Rejans’ın meşhur sarı votkasını tercih ettim. Beraber gittiğimiz iki arkadaşım da votkanın tadına baktılar ve ağır geldiği için şarapla devam ettiler. Ben votkayı ve Uğur Bey’in servisini çok beğendim. İlk kadehleri o doldurdu ve servisin devamı için beni sorumlu tuttu. Güzel bir anlaşma oldu. Yiyeceklerden mümkün olduğunca fazla şey tatmak istedik. Önce soğuk ordövrlerden zakuski klasik ve rus lahana salatası ısmarladık. Zakuski klasik, bir meze tabağı. İçindeki 5-6 çeşit mezenin her biri birbirinden lezetli, sunum çok başarılı. Sıcak ordövr olarak ara sıcak ekibi istedik. Bu ekipteki ıspanak köftesi ve pırasa köftesi inanılmaz lezzetliydi. Köftelerin içindekinin ıspanak ve pırasa olduğunu anlamakta bile zorlandık, çok keyifle yiyip devamını da istedik. Dana piroşki biraz ağır olmakla beraber yine çok lezzetliydi. Ana yemeklerde ordövrlerdeki keyfi alamadık. Benim tercih ettiğim dana stroganoff tas kebaptan farksızdı, tas kebap kadar da lezzetliydi. Ekmekler peksimet tarzı olmasa güzel ekmek banıp yenebilirdi. Yemeğin yanında üzerine krema konmuş haşlanmış ıspanak ve kibrit patates kızartması vardı. Patates kızartması fazla yağ çekmişti, ıspanaktan da pek haz ettiğimi söyleyemem. Diğer arkadaşlarım da ana yemeklerden pek memnun kalmadılar maalesef. Ben tatlı olarak mereng tercih ettim. Çikolata sosu biraz mayhoştu ve maalesef normalde çok sevdiğim bu tatlıda da biraz hayal kırıklığı yaşadım. Ana yemeklerde diğer seçenekleri de denemek gerek tabii. Sıcak ordövrleri tekrar tekrar, bol bol yemek, klasik sarı votka haricinde biberli votkayı da denemek gerek. Daha kalabalık akşamlarda daha da keyif alınacağı düşünülerek, hala aynı yerde ve aynı kalitedeyken hep öyle kalması ümidiyle muhakkak gidilmesi gereken bir mekan Rejans. En azından Rejans’ın internet sitesini inceleyip menü ve fiyatlar hakkında bilgi edinmenizi ve gitmeyerek neler kaçırdığınızı görmenizi öneririm.